Ken je dat gevoel dat je net een Nummer 2 hebt gedaan en dat ‘ie er een beetje grijs en cylindrisch uitziet? Alsof ‘ie uit de toekomst komt, of misschien uit een parallel universum waardoor je opzij reist in niet terug of naar iets? Ha ha ja ik ook niet. Ja.

Ik stond laatst bij De Tuinen (dit hoort trouwens niet bij het verhaal OF TOCH WEL) en ik was op zoek naar Darjeeling thee. Ik weet niet wat het betekent, maar ik wilde het proberen. De medewerkster wist het niet - dit was een verrassing… - dus moest ik uitleggen waarvoor ik het nodig had. Ik vertelde over die Nummer 2 van laatst. Ik vertel dit omdat ik graag wil demonstreren hoe goed ik alles probeer te onthouden, voor als er later een biografie over me komt.

Mijn biografe is nu een denkbeeldig, dik meisje uit de brugklas dat mij als buitenschools project heeft. Maar ik hoop dat ze ooit een niet-fictioneel persoon wordt, met een beetje kont en lange benen, en rood of blond haar, maar zeker geen bruine ogen, en dat ze dan een Filofax heeft en een Parker-pen en dat ze me altijd volgt HET EINDE.

No Comments Yet