Laat me nou eerst even uitpraten. Wijnand is de stad uit dit weekend dus heb ik niemand om te pesten en moet ik mezelf maar vermaken met Solitary Mega Chess (overgewaaid uit Japan, ze zijn daar echt aan het verangliseren). Ik hoef hem dus echt even niet meer te spreken nadat veertig mensen me afgelopen zondag opbelden met de vraag of ik maat 35 in mijn schoenen heb.

Dat is dus niet echt waar, maar hij had een verhaal verteld over dat mijn vader mijn voeten vroeger inbond omdat hij een man-geisha van me wilde maken. Maar dat was ook nadat ik tijdens het Boekenbal uitgebreid had gespeechd dat Wijnand ooit op een stukje ham was gaan zitten om zijn wormen naar buiten te lokken.

Ik heb zo veel meegemaakt met hem. We hebben een tijdje in een meidenband-voor mannen gezeten. En we deden modeltreinen. We hebben ooit een trouwkapel gekocht voor een van de treinstations, waar we dan zouden gaan trouwen als de homo-emancipatie voltooid was. Wat? Natuurlijk ben ik wel eens met een pistool gemept door een hoer, wie niet? Het zijn de jaren 90, man! Wacht, wat? Hoe lang ben ik out geweest? O god. O mijn god.

No Comments Yet